Journal
เช่าชุดไทย อยุธยา: จุดเช่า ราคา เวลาแสงสวย และฉากเดียวที่ยังไม่มีใครถ่าย
โดย The Mercury Editors30 กรกฎาคม 25695 นาที
เช่าชุดไทยที่อยุธยาไม่ยากและไม่แพง — ร้านเช่ากระจุกตัวอยู่ฝั่งตรงข้ามวัดไชยวัฒนาราม ราคาผู้ใหญ่ส่วนมากอยู่ราวสองร้อยถึงสามร้อยบาท ทำผมแต่งหน้าเพิ่มได้ไม่แพง และหลายร้านให้ใส่เที่ยวได้ทั้งวันจนถึงเย็นโดยฝากบัตรประชาชนไว้แทนมัดจำ กระแสนี้แรงต่อเนื่องตั้งแต่ลิซ่า BLACKPINK โพสต์ภาพชุดไทยหน้าวัดไชยฯ จนร้านเช่าแน่นทุกเสาร์อาทิตย์ นั่นแปลว่าคำถามจริง ๆ ไม่ใช่ 'เช่าที่ไหน' อีกต่อไป แต่เป็น 'จะถ่ายยังไงไม่ให้ภาพเหมือนของคนอีกพันคนที่ยืนมุมเดียวกัน' บทความนี้ตอบทั้งสองข้อ — ตั้งแต่จุดเช่า เรตราคา สีชุดที่เข้ากับอิฐเก่า เวลาแสง ไปจนถึงฉากหนึ่งที่ยังแทบไม่มีใครทำ: ชุดไทยบนดาดฟ้าเรือกลางแม่น้ำในชั่วโมงแสงทอง
เช่าที่ไหน ราคาเท่าไหร่: ร้านหน้าวัดไชยวัฒนารามคือจุดเริ่ม
จุดเช่าชุดไทยที่หนาแน่นที่สุดของอยุธยาอยู่ริมถนนฝั่งตรงข้ามวัดไชยวัฒนาราม เดินจากลานจอดรถถึงราวชุดได้ในไม่กี่ก้าว เรตราคาที่ร้านแถวนี้บอกตรงกันคือชุดเด็กเริ่มราวหนึ่งร้อยบาท ชุดผู้ใหญ่ส่วนใหญ่อยู่ระหว่างสองร้อยถึงสามร้อยบาท ชุดที่ผ้าและเครื่องประดับจัดเต็มกว่าก็ขยับราคาขึ้นตามนั้น ทำผมแต่งหน้าคิดเพิ่มเป็นรายการย่อยไม่กี่สิบบาท ร้านจำนวนมากให้ฝากบัตรประชาชนหรือพาสปอร์ตไว้แทนเงินมัดจำ แล้วใส่ชุดเดินเที่ยวต่อได้จนถึงช่วงเย็นก่อนร้านปิด — ซึ่งเป็นรายละเอียดที่เปลี่ยนเกม เพราะแปลว่าชุดหนึ่งชุดพาคุณไปได้หลายวัด ไม่ใช่แค่จุดที่เช่า ส่วนตัววัดไชยฯ เองเปิดราวแปดโมงเช้าถึงหกโมงครึ่งเย็น ค่าเข้าคนไทยสิบบาท ชาวต่างชาติห้าสิบบาท ตัวเลขทั้งหมดนี้เป็นเรตโดยประมาณที่ขึ้นกับร้านและฤดูกาล จ่ายจริงอาจต่างกันบ้าง แต่ลำดับขนาดจะราวนี้
เลือกชุดและสีให้ฉากช่วยทำงาน
ฉากหลังของอยุธยาคืออิฐสีส้มแดงอมน้ำตาลกับปูนเก่าสีขุ่น เพราะฉะนั้นสีชุดที่กลืนไปกับอิฐ — ส้มอิฐ น้ำตาล แดงคล้ำ — จะทำให้คนหายเข้าไปในกำแพง สีที่ทำงานดีที่สุดคือสีที่ตัดกับฉากอย่างสุภาพ: เขียวหม่น น้ำเงินเข้ม ครีมงาช้าง ทองอ่อน หรือชมพูกลีบบัวที่ลอยขึ้นมาจากพื้นอิฐโดยไม่ต้องตะโกน ผ้าที่มีเส้นทองแทรกจะรับแสงเฉียงตอนเย็นได้สวยเป็นพิเศษ ส่วนริมน้ำให้คิดกลับด้าน — ฉากเปลี่ยนจากอิฐเป็นผิวน้ำสีเงินและท้องฟ้า สีเข้มอย่างแดงเลือดหมูหรือน้ำเงินกรมท่าที่จมอยู่หน้ากำแพงจะเด่นขึ้นมาทันทีเมื่อข้างหลังเป็นน้ำ อีกเรื่องที่ควรถามร้านตรง ๆ คือระยะเวลาและขอบเขต: ใส่ได้ถึงกี่โมง เอาออกไปนอกโซนวัดได้ไหม เพราะคำตอบของสองข้อนี้จะกำหนดว่าบ่ายของคุณวางแผนได้ไกลแค่ไหน
เวลาแสงสวย: เช้าตรู่ปะทะชั่วโมงทองตอนเย็น
แสงของอยุธยามีสองรอบที่ใจดี รอบเช้าตั้งแต่วัดเปิดราวแปดโมงถึงราวสิบโมง อากาศยังเย็น คนยังน้อย และแสงเฉียงเข้าด้านข้างของปรางค์ ทำให้ผิวอิฐมีมิติแบบที่แสงเที่ยงให้ไม่ได้ ข้อเสียเดียวของรอบเช้าคือร้านเช่าชุดบางร้านยังไม่จัดเต็มเรื่องช่างผมช่างหน้า รอบเย็นตั้งแต่ราวสี่โมงครึ่งจนวัดปิดคือรอบที่คนแน่นที่สุดด้วยเหตุผลเดียวกับที่มันสวยที่สุด — แดดอ่อนลง อิฐเปลี่ยนเป็นสีทองแดง และเงายาวขึ้นทุกนาที มุมยอดนิยมคือแนวระเบียงคดกับแถวเจดีย์ราย ซึ่งก็แปลว่าต้องต่อคิวรอมุมกันจริง ๆ ในวันเสาร์อาทิตย์ ถ้าต้องเลือกรอบเดียว ให้ตัดสินด้วยนิสัยตัวเอง: คนตื่นเช้าได้ภาพที่โล่ง คนรอเย็นได้ภาพที่อุ่น แต่ถ้าอ่านต่ออีกหนึ่งหัวข้อ จะพบว่ามีทางที่ได้ชั่วโมงทองโดยไม่ต้องแย่งมุมกับใครเลย
ฉากที่ยังไม่มีใครถ่าย: ชุดไทยบนดาดฟ้าเรือกลางแม่น้ำ
ลองไล่ดูภาพชุดไทยอยุธยาในฟีดของคุณ แล้วจะเห็นว่าเกือบทั้งหมดจบที่เฟรมเดียวกัน — คนยืนหน้าปรางค์วัดไชยฯ ถ่ายจากฝั่งบก แต่วัดไชยวัฒนารามถูกสร้างหันหน้าเข้าหาแม่น้ำ มุมที่สถาปนิกเมื่อเกือบสี่ร้อยปีก่อนตั้งใจให้คนเห็น คือมุมจากผิวน้ำ และมุมนั้นไปถึงได้ทางเดียวคือทางเรือ ภาพชุดไทยบนดาดฟ้าเรือส่วนตัวกลางเจ้าพระยาช่วงแสงเย็น — ผ้าไหมรับลม ปรางค์ทั้งหมู่เรียงเป็นฉากหลังเต็มเฟรมโดยไม่มีนักท่องเที่ยวคนอื่นหลุดเข้ามาแม้แต่คนเดียว — คือเฟรมที่คนถ่ายจากฝั่งทำไม่ได้ ไม่ว่าจะรอคิวนานแค่ไหน เรือของเราออกจากท่าธาร อยุธยา ซึ่งอยู่ใกล้วัดไชยฯ พอที่รอบเย็นจะพาคุณไปลอยอยู่ตรงหน้าวัดพอดีชั่วโมงทอง เพราะเป็นเรือเหมาทั้งลำ ดาดฟ้าจึงเป็นสตูดิโอของคุณคนเดียว จะยืน จะนั่ง จะจัดชายผ้าใหม่กี่รอบก็ไม่มีใครรอต่อคิวข้างหลัง สิ่งเดียวที่ต้องวางแผนคือเวลา: เช็กกับร้านเช่าว่าชุดอยู่กับคุณได้ถึงกี่โมง แล้วจองรอบเรือให้จบก่อนต้องคืนชุด
มารยาทชุดไทยในเขตวัดและโบราณสถาน
ชุดไทยช่วยเรื่องมารยาทไปแล้วครึ่งทาง เพราะโดยธรรมชาติมันคลุมไหล่และเข่าตามกติกาการแต่งกายในเขตวัด แต่ยังมีอีกครึ่งที่รีวิวส่วนใหญ่ไม่พูดถึง อย่างแรก โบราณสถานเหล่านี้ไม่ใช่แค่ฉากถ่ายรูปแต่เป็นศาสนสถานที่ยังมีคนมากราบไหว้ อย่าปีนขึ้นไปนั่งบนกำแพงหรือฐานเจดีย์เพื่อมุมกล้อง อิฐอายุหลายร้อยปีพังง่ายกว่าที่เห็นและหลายจุดมีป้ายห้ามชัดเจน อย่างที่สอง อย่ายืนหันหลังชิดหรือโพสท่าล้อเลียนพระพุทธรูป ภาพที่คนไทยมองแล้วสบายใจคือยืนหรือนั่งอย่างเรียบร้อยในระยะที่ให้เกียรติ อย่างที่สาม รองเท้า — พื้นดินในเขตวัดเป็นดินอิฐขรุขระ รองเท้าแตะเรียบ ๆ ที่ถอดง่ายทั้งเหมาะกับชุดและเหมาะกับกติกาที่ต้องถอดรองเท้าก่อนขึ้นบางอาคาร และสุดท้าย ความร้อน: ผ้าไหมหลายชั้นกลางแดดเที่ยงไม่ใช่เรื่องเล่น พกน้ำ เดินช้า และวางคิวถ่ายไว้ในชั่วโมงที่แดดใจดี ชุดที่สวยที่สุดคือชุดที่คนใส่ยังยิ้มไหว
แหล่งอ้างอิง